Historia powstania Fundacji Pomocy Dzieciom ULICA

historia

W 1991 roku po raz pierwszy zobaczyłem z bliska młodych, którzy mieli kilka czy kilkanaście lat i bagaż życiowych doświadczeń, którego nie uniósłby niejeden dorosły. To było niesamowite odkrycie. Po raz pierwszy w życiu zobaczyłem zupełnie inny świat: dziewczyny stojące na ulicy, złodziei – kieszonkowców, ludzi mieszkających w kanałach, meliny i dzieci bez przyszłości, które wąchały klej. W ciągu jednego roku poznałem kilkadziesiąt młodych ludzi którzy przegrywali niejedną walkę nie mając w nikim i w niczym oparcia. Wiele osób zaczęło włączać się
w misje wychodzenia do dzieci a nie czekania na nie aż przyjdą.

Na początku spotykaliśmy się na ulicach. Godzinami przebywaliśmy na dworcu, rozmawialiśmy
z przypadkowymi ludźmi o wszystkim i o niczym, pomagaliśmy im w problemach tak jak potrafiliśmy. Może naiwnie ale szczerze i prawdziwie.

W 1994 roku razem z dziećmi znaleźliśmy w Katowicach zrujnowany dom, naprzeciw dworca kolejowego. Wchodząc do środka zapaliliśmy zapalniczkę i zmówiliśmy modlitwę. W 1995 roku powstał Dom dla Młodzieży.

W 2006 r. powołana została Fundacja Pomocy Dzieciom ULICA, której jestem Fundatorem.

Fundacja ma misję wychodzenia poza swoje lokalne podwórko, do ludzi którzy pracują z odrzuconymi. Ma za zadanie wspierać tych którzy walczą o każde nawet najbardziej odrzucone, pozbawione dzieciństwa i godności dziecko…

Wierzymy w naszej Fundacji, że razem możemy zmienić świat – choćby ten mały, lokalny, świat który często jest wobec nas niesprawiedliwy, nieuczciwy oparty na kłamstwie, manipulacji. Wierzymy, że łącząc swoje siły, talenty, umiejętności będziemy mogli odbudowywać świat – otwartością, szczerością, uczciwością.

Głównym celem Fundacji jest przeciwdziałanie i zapobieganie marginalizacji społecznej oraz prowadzenie, wspieranie i inicjowanie programów reintegracji społecznej wobec osób, rodzin i środowisk wykluczonych i zagrożonych wykluczeniem społecznym w ich naturalnym środowisku, integrowanie środowiska zawodowego – osób i organizacji, które działają na rzecz dzieci i rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym – w formie prowadzenia szkoleń, staży zawodowych, grup wsparcia, konsultacji, superwizji i konferencji.

Główne kierunki szkoleń Fundacji to:

Pomoc w tworzeniu środowiskowych systemów pomocy dzieciom i rodzinom będących alternatywą dla powszechnego w Polsce klasycznego systemu pomocy rodzinie i opieki nad dzieckiem tzn. stacjonarnych ośrodków opiekuńczych i resocjalizacyjnych. System środowiskowy zakłada tworzenie małych lokalnych ośrodków i placówek, zajmujących się wczesną profilaktyką i pomocą całym rodzinom oraz społeczności lokalnej w ich środowisku, przy zaangażowaniu wszelkich możliwych służb społecznych działających na ich rzecz. Takich systemów jest w Polsce nadal bardzo niewiele.
Działania podejmowane są w jak najwcześniejszym etapie oraz obejmują całą rodzinę, która jest źródłem patologii wychowania. Dzięki temu przynoszą efekty szybsze i trwalsze od walki ze skutkami wielopokoleniowej, dziedzicznej patologii.
Udzielana pomoc powinna być kompleksowa. Prowadzone działania powinny uwzględniają wszystkie deficytowe obszary funkcjonowania dzieci, młodzieży i rodzin wykluczonych społecznie: sferę psychologiczną, zawodową, socjalną, relacje z otoczeniem itd.

Adrian Kowalski – Fundator